l v r
^

Tegen het Ochtendlicht in

NATU-hdr1Recht tegen de zon in schieten is elke keer een keuze in compositie, contrast en belichting. Als de zon nog laag aan de horizon staat is het contrast vaak nog beperkt, maar eenmaal goed boven de horizon is een grijsverloopfilter (of een boom, zie een recente post van Marijn Heuts) vaak een noodzaak om de ondergrond niet zwart te doen worden. En een zwarte ondergrond was zeker niet wat mij deze ochtend in het oog sprong. In tegendeel, het subtiele mistlaagje, opgelicht door de zon en het fragiele laagje rijp dat op de grashalmen afgezet was maakten deze ochtend. Om dit voor elkaar te krijgen heb ik voor deze foto gekozen om met een HDR techniek het dynamische bereik van de camera op te rekken met een 5 stops bracketing reeks. Voor sommigen is deze openbaring dat er postprocessing aan te pas is gekomen een reden om het beeld als gemaakt en nep te bestempelen, tja, dat kan, maar vast blijven houden aan de de facto beperkingen van een camera lijkt me even kunstmatig. In tegendeel eigenlijk, met HDR technieken is het mogelijk om dichter bij het menselijke visuele systeem te komen.

Nikon D700, 16-35/4, ISO 200, 5 EV HDR

«
 
»

Leave a Reply